کاش چون پاییز میبودم

کاش چون پاییز خاموش و ساکت میبودم

تا که لبریز از عشق میشدم

کاش چون پاییز برگ عشق های کهنه می ریخت

اشک هایم مث باران پاییزی می ریخت

قلبهامان پر از احساس و مهربانی میبود

کاش

جاری مث آب باران پاییزی میبود