گاهنوشته هایم

 در چند روز گذشته تقریباً تمام خبرگزاری های داخلی خبر شکار یک کودک کانادایی توسط یک عقاب را با نشان دادن فیلمی کوتاه یا چند عکس  بدین شرح منتشر کردند: این اتفاق در یکی از پارک های مونترال کانادا اتفاق افتاده و در لحظه ای که یک خانواده کودک خود را در پارک برای لحظاتی تنها گذاشته اند، این پرنده زیبا ولی ترسناک حیات وحش، بی درنگ به کودک حمله کرده و در تلاش بوده آن را به عنوان طعمه با خود ببرد.

جدیداً ویدئویی در فضای اینترنت منتشر شده که لحظه وحشتناک شکار یک کودک توسط عقاب طلایی را در پارک نشان می دهد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر از دیلی میل، این اتفاق در یکی از پارکهای مونترال کانادا اتفاق افتاده و در لحظه ای که یک خانواده کودک خود را در پارک برای لحظاتی تنها گذاشته اند، این پرنده زیبا ولی ترسناک حیات وحش، بی درنگ به کودک حمله کرده و در تلاش بوده آن را به عنوان طعمه با خود ببرد.این عقاب که طول بالهای آن به حدود ۲ متر می رسد، در یک حمله ناگهانی با پنجه های قوی خود در عرض چند ثانیه کودک را از زمین بلند کرده و به دلایل نامعلومی شکار خود را رها می کند. خوشبختانه این کودک آسیب ندیده است. هرچند برخی، سنگینی وزن کودک را دلیل این امر دانسته اند، اما کارشناسان محیط زیست معتقدند، عقاب طلایی توانایی حمل شکارهای بسیار سنگین مانند بچه آهو و یا حتی سنگین تر را نیز دارد.

این خبر در سایت های مختلف داخلی و خارجی نقل شد و هزاران نفر فیلم را مشاهده کردند اما روز گذشته خبرگزاری بی بی سی در گزارشی با عنوان “همیشه به چشم خود اعتماد نکنید” جعلی بودن این ویدئو را نشان داد و آن را فیلمی ساختگی توسط چند دانشجو دانست.

به گزارش زیست بوم، سه دانشجویی کانادایی به عنوان یک پروژه درسی موظف به ساختن فیلمی شدند که دستکم در شبکه های اجتماعی ۳۰ هزار بار دیده شود. آنها این کار را با صرف صدها ساعت وقت انجام دادند، فیلم تهیه شده که با استفاده از جلوه های رایانه ای ساخته شد  آنقدر به واقعیت نزدیک بود که در سرتاسر دنیا بینندگانی پیدا کرد.

یکی از این دانشجویان به بی بی سی گفت:شب فیلم را در اینترنت منتشر کردیم و صبح با شگفتی دیدم که هزاران هزار بیننده پیدا کرده است، بهرحال ما به هدف مان رسیدیم، کسب چهار نمره از استادمان در دانشگاه!

گفتنی است در سال ۷۲ یکی از مجلات ماجرایی شبیه به این را در اصفهان نقل کرد که روز ۱۳ به در عقابی در یکی از دشت های اطراف این شهر کودکی را به همین شیوه شکار کرده بود و علیرغم جستجو با هلی کوپتر هیچگاه از آن کودک خبری به دست نیامد. زیست بوم اطلاعاتی در خصوص واقعیت داشتن آن ماجرا یا قصه پردازانه بودن آن ندارد. 

این اتفاق یکبار دیگر نشان داد که در هزاره سوم هر خبری را نمی توان باور کرد، حتی خبری که با چشم های خودمان آن را ببینیم!