قرن ما شاعر اگر داشت هوا بهتر بود

خار هم کمتر نبود از گل بسا گلتر بود

قرن ما شاعر اگر داشت که کبوتر با کبوتر، باز با باز نبود شعار پرواز

وای بر ما که تصور کرده ایم عشق را باید کشت

در چنین قرنی که دانش حاکم است عشق را از صحنه دور انداختن دیوانگی است

                                                                                                       درماندگی است

                                                                                                                 شرمندگی است

قرن، قرن اتش نیست

                       قرن یک هوای تازست

                                                فکر ها را شستشویی لازم است

گمشدیم گر در میان خویشتن، جستجویی لازم است

نازنین ها، از سیاهی تا سفیدی را سفر باید کنید...