ما آدم انتظار کشیدن های بی جاییم

ما آدم های غمگینی هستیم که در دوری ما شیرین ترین و بهترین راه فراموشی و تنهایی هاست 

ما آدم های به اصطلاح بزرگ را به آینده موکول می کنیم 

برای احترام و جاه طلبی هایمان

برای بزرگ بودن و شدن، کافیست خودمان باشیم 

و

دست به اندازه ی آدم ها نزنیم...