آه ای...

آه ای دنیا
صبر کن مرا دیگر تاب تحملم نیست
آه ای روزگار
مرا دیگر یارای بودنم نیست
آه ای سکوت
دیگر صدای فریادهایم عمیق نیست
آه ای کوه ها
دیگر پژواک صدایم به گوش نمی رسد
آه ای روزها
سختر از شما چیزی ندیدم
آه ای شب ها
درخشندگیت کجاست
آه ای مردم
مرا رها کنید دلم کمی آرامش می خواهد

چتر شعرهایم

ترانه هایی را میسرایم که سرشار از مهربانیست

چتر شعرهایم دور از هر هیاهوست

بی خیال از هر پریشان احوالیست

چتر شعر هایم چقدر عالیست

وزن شعر هایم گاهی تو خالیست

از اینهمه قصه های بی ریاییست

چتر شعر هایم وای که چقدر عالیست

تابستان و چتر شعرهایم دریاییست

در کپر و سایه سار کوهستانیست

حس این حال رویایی وای که چه عالیست

گاهی هم ساحل دریا شایدم طوفانیست

حال دل ما هم که همیشه تو خالیست

چتر شعر هایم خیس بارانیست

ما آدمها و چقدر فراموشی ها که این هم چه عالیست

مهر و وفا باز هم که پوشالیست

قلب ها هم ترک خورده و خالیست

شمع شعرهایم  رو به خاموشیست

چتر شعر هایم چه عالیست

جای مردان خوب چه خالیست

لای دیوارهای شهر هم گاهی آجرخالیست

از بس که کولر های آبی هم پوشالیست

دل آدمها هم فراریست

چتر شعر هایم خیس بارانیست

 

 

گاهی

گاه سر را به نشانه تایید فرود میاریم

گاه دستهامان را به نشانه صحت کار تکان می دهیم

گاه سفیدی موهای پیرمرد از دور را نشانه می دهیم

گاه سرخ شدن گونه هامان را در سرما

گاه سرخی گونه هامان در شرمساری

گاه ریزش کوه نشان از خطرها

گاه بخار دهان را از فرط سردی هوا

گاه درخت سرو را به رعنایی و بلندی

گاه این همه ماشین نشان از ترافیک

گاه این هوای سنگین و سیاه

گاه تصاویر وحشتناک و کشتار

گاه در سکوتی سهمگین

گاهی مجالی برای یه لحظه زندگی

گاهی زندگی در حال رویایی

گاه زندگی خالی از مهربانی

گاهی زندگی سرشار از روح خدایی

گاه فریادی پیچده در دل کوه

گاهی جوابی هیچ گونه

گاهی ابری تیره

گاهی روز خوشی بی حیله

گاهی درسی به گذشته تاریخ

گاهی لبریز از دلهای تیره

گاهی خاطراتی دیرینه

دنیا

دنیا محل گذر ما آدمهاست

دنیافراتر از ما آدمهاست

دنیا چیزی شبیه یک خواب و رویاست

دنيا را چه دیدی در این وانفسا

دنیا خرابتر از حال آدمها

دنیا شعر و سروده ای بیش نیست

دنیا پنجره ای رو به زیبایی ساحل هاست

دنیا شبیه خوابی زیبا

گاهی طولانی و گاهی دیرنده پابرجاست

دنیا را وارونه کنیم همان آینده ی ماست

دنیا پیشینه ی تاریخ ماست

دنیا محل گذر زیباهی هاست

دنیا روزگار خوش ماهاست

دنیا جامی پر از شهد زیباییهاست

دنیا پرتویی زیبا چه بسا همان خورشید در آسمانهاست.